رام کردن مولکول سرکش

خوانده‌ام

تقریباً چهل صفحه آخر رو skim کردم. سرسری خوندم یعنی. دیگه شبیه مجله‌های زرد انگیزشی یا پست‌های بلاگ شده بود. درباره همه چیز نظر و راهکار داد. اوکیه‌ها. عنوان کتاب همینه. میگه خرید افراطی، پورن دیدن، گیمینگ، خبر خوندن و ... همه به خاطر ترشح دوپامین میله پس این کارارو بکن که این مولکول سرکش رو به بند بکشی. منم چون خیلی از این مشکلات رو نداشتم فقط تیتروار راهکاراش رو خوندم. در کل کتاب بدی نبود. بنظرم بیش از حد طولانی بود. زیادی مثال و توضیح داشت و برای مخاطب خیلی عام نوشته شده بود. صد صفحه اول کتاب به مراتب بهتر بود.

در حال مطالعه

صفحه: 177

وقتی قرار باشه صحبت از کنترل دوپامین باشه منطقاً حرف از روابط عاشقانه و جنسی میشه. اینجاهای کتاب داره توصیه‌های بهداشتی می‌کنه. قابل خوندن و قطعاً قابل توجهه اما نصف حقایق علمی‌ای که ابتدای کتاب مطرح می‌شد جذابیت نداره برام. گرچه احتمالا من مشکلم با علوم انسانی و روانشناسیه در کل و حس میکنم اونطور که باید و شاید پایه و اساس علمی سخت (hard science که نمی‌دونم اصطلاح درسته اینجا یا نه) ندارن. با اینکه میفهمم در نهایت همه چیز تو آزمایشگاه و با عدد و رقم دقیق قرار نیست اثبات بشه. این هم از کم‌شعوری من تو این موضوع.

در حال مطالعه

صفحه: 130

یکم نویسنده زده تو جاده خاکی. احساس میکنم عاشق نوشتن کتابه بیشتر تا موضوع. انگار اون همکارش که تخصصش اینه و پیشگفتار رو نوشته اصل زحمت رو کشیده و این فقط بازگو کرده و این فصل‌هایی که از نظر علمی چنگی به دل نمیزنه و انگار درس اخلاق و روان درمانگری میده ایده‌های نویسنده‌ست. نمی‌دونم شاید تخصصش روانشناسی چیزی باشه باید چک کنم اما این قسمتاش کند و سخت پیش می‌ره چون پهلو میزنه به کتابای روانشناسی

در حال مطالعه

صفحه: 65

اولش فکر می‌کردم کتاب زردیه که از اسم علم سواستفاده می‌کنه. اما تا اینجا که حیرت‌انگیز بوده حقایقی که گفته. امیدوارم در ادامه هم به همین قشنگی پیش بره