کتاب خواندن با هم؛ قرار کافه‌ای بدون حرف اضافه
کتاب خواندن با هم برای من یکی از دوست‌داشتنی‌ترین شکل‌های رفاقت است؛ مخصوصاً وقتی تو آن طرف میز کافه نشسته‌ای و هر دو، خیلی جدی، مشغول ورق‌زدن هستیم.
البته هر چند دقیقه یک‌بار نگاه دزدکی به کتاب همدیگر کاملاً مجاز است! بالاخره کنجکاوی، بخشی از برنامه فرهنگی این قرار است.
کتاب خواندن با هم؛ لذت ساده یک قرار آرام
در این مدل قرار، لازم نیست مدام حرف بزنیم یا دنبال موضوع تازه بگردیم. صدای ورق خوردن کتاب، عطر قهوه و سکوتی که بینمان جریان دارد، خودش یک گفت‌وگوی کامل است.
هرکدام در دنیای خودمان غرق می‌شویم، اما حضور دیگری را هم حس می‌کنیم. انگار دو داستان جدا، در یک میز کوچک کافه کنار هم نشسته‌اند.
چرا این رفاقت کتاب‌خوان‌ها بامزه است؟
چون ممکن است یک نفر با هیجان به صفحه‌ای خیره شود و نفر دوم، کاملاً بی‌خبر، فقط به کیک شکلاتی فکر کند! بااین‌حال، همین تفاوت‌ها قرار را شیرین‌تر می‌کند.
پس دوست خوبم، اگر آن طرف میز مشغول خواندن این متن هستی، بدان که کتاب خواندن با هم برای من فقط مطالعه نیست؛ یک خاطره آرام، صمیمی و کمی هم کافئین‌دار است.
